29 Kasım 2008 Cumartesi

Ünzile Kaç Koyun Ediyor..







Yağmuru kim döküyor
Ünzile kaç koyun ediyor.

Sezen Aksu'nun 7.stüdyo albumu GİT. Orda bir şarkı var Ünzile.

O zamanlar 16 yaşındaydım. Bu şarkıyı çok dinlerdim ama hiç sözleri dikkatimi çekmemişti.

O yıllarda gençlik başımda duman..
Ne dikkatimizi çekiyordu ki zaten.

Bugünlerde haberlerde küçük kızların erken yaşlarda evlendirilmeleri ile ilgili haberlere çok rastlıyoruz.

Şarkı Ünzile ile başladı bu haberle kulağımda..


Ünzile insan dölü, on kardeş beşi ölü,
Büyüdükce umufak, ve gelirde görücü.

On kardeş doğmuş Ünzile, beş tanesi ölü...


İnci gibi dişi, görücü bilir işi,
Söğüdüm ağlar gider, olur atıl kişi.

Ünzile..., dişleri sağlamsa kendi de sağlamdır. Görücü bilir bu kuralı. Yıllardır köle alıp satmıştır.


Varmadan sekizine ergin oldu Ünzile,
Hem çocuk hemde kadın,
onikisinde ana,
Bir gül gibi al ve narin,
Bir su gibi saydam ve sakin
Susar kadın Ünzile...

Onikisinde hem çocuk, hem kadın hem de anne olur Ünzile..


Yağmuru kim döküyor,
Ünzile kaç koyun ediyor,
Dayaktan uslanalı hiç birşey sormuyor.

Küçükken ve anayken dayağı öğrenmiştir Ünzile, artık uslanmıştır. Yağmuru kim döküyorsa döküyor ona ne..Uslandı.... Sormaz artık Ünize. Kaç koyun ettiğini bilse..... Ne olacak ki...


Korkar durur gitmez köyünün son çitine,
İnanır o sınırda dünyanın bittiğine.
Ünzile insan dölü bilinmezlere gebe,
Sırların mihnetini yükleyipde beline.

Köyün en son çiti...Bilmez ondan ötesini..Orası dünyanın sonudur, öyle öğrenmiştir. Uslanmıştır Ünzile. Bilnmezlere....

Yıl 1986.Sezen Aksu'nun Ünzile'si.
Yıl 2008.Halen daha Ünzile aynı Ünzile..

28 Kasım 2008 Cuma

Mecburi Hizmetim.

Sabah saat 08.30'da Sağlık Ocağının kapısından girdim. Çok yorucu bir gün olacağı kesindi. Çünkü bugün ilçenin pazarıydı. Köylerin hepsinden yüzlerce insan ilçeye gelecek, alışveriş yapacak ve muayene olmak yada ilaç yazdırmak için sağlık ocağına geleceklerdi.


Onlar benim çalıştığım sağlık ocağına hastane diyorlardı. Çünkü bu ilçede hastane yoktu. Zaten yollardaki bütün levhalarda H işareti vardı. Hastaneye gider yazıyordu altında. Dolayısıyla onlar için hastane anlamına geliyordu burası. Benim için ne anlama mı geliyordu; acillerin (ateşli hastalıklar, doğum, yaralanma, düşme, intihar, ateşli silah yaralanmaları, zehirlenmeler ve hatta ölümler....) hepsine ben bakacağım anlamına geliyordu. Tabii bir de hergün yaptığım poliklinik muayeneleri..



İçerisi çok kalabalıktı. Sabahın erken saatlerinde böyleyse bitmez bugün diye geçirdim içimden. Yapacak bir şey yok, bugünü atlatırsam yarın bundan daha iyi olacaktı , en azından köylerden gelenler olmayacak diye düşündüm.

Böyle günlerde günlük poliklinik sayısı 200'ü geçebiliyordu. 150 iyi bir sayıydı. Eğer 100 olursa harika olurdu.

Akşam saat 17.20'de son hastama baktım. Bugün şanslıydım. Çünkü gün içinde sadece muayene yapmıştım. Acil vaka hiç gelmemişti Bugün kimse kimseyi öldürmeye kalkmamış, hiç kimse birini ezmemiş, hiç kimse elini kolunu kesmemişti. Tahminlermin aksine çok iyi bir gün geçirmiştim.


Yorgun bir şekilde evin yolunu tuttum. Eve vardığımda üzerimdeki paltoyla yatağa attım kendimi. Burası benim öğrencilikten sonra tek kişi kaldığım ilk bekar evimdi. Sınırlı bir süre burada kalacağım için çok fazla eşya almamıştım. Bir çok eşyayı öğrenci evimden getirmiştim.

Zil sesiyle uyandım. Hemen saate baktım. Sadece 10 dakika uyumuş kalmıştım. Kapıyı açtığımda lisede öğretmen olduğunu bildiğim ancak pek tanımadığım biri vardı.

- Doktor bey sevk yaptırmam lazım. Yarın ildeki hastanede nörolojiye gideceğim.
- Tamam yarın sabah yaparız.
- Yok yarın sabah saat altıda gideceğim.
- Ama nasıl yapacağız ki sağlık ocağını az önce kapattık. Poliklinik defterine kayıt olmanız lazım. Kaşem yanımda değil. Üstelik mühürlenmesi lazım.
- Olsun sağlık ocağına gideriz yaparsınız.
- Tabii ki gider yaparız ancak mesai saati dışında sadece acillere bakıyorum.
- Ama benimki de acil.
Yapacak bir şey yok. Bu sevki yapmazsam akşam rahat uyuyamam. Çünkü keşke yapsaydım niye yapmadım diye kendimi yer dururum.
Saat 18.00 da sağlık ocağının kapısını açtık. Sevki yaptım. Poliklinik defterine kaydettim ve öğretmene uzattım. İçinden kesinlikle " Şuna bak beş dakikalık bir iş için söylemediğini bırakmadı sanki eline yapışacak bunların hepsi böyle" diye geçirdiği kesindi. Teşekkür bile etmeden kapıdan çıktı gitti. Nasıl olsa işi bitmişti. Ama olsun içim rahattı.
Eve tekrar döndüğümde saat 18.30 olmuştu. Onun için beş dakikalık iş benim içi tam bir saat sürmüştü.
Karnım çok acıkmıştı. Ancak o kadar çok yorgundum ki yemek yapacak halim yoktu. Canım patates kızartması isiyordu ama çok üşeniyordum. Son bir kuvvetle mutfağa gittim; poşetten patatesleri çıkarıp soymaya başladım. Tahtanın üzerinde parmak şeklinde hepsini doğradım. Kızarmış yağın üstüne attığım gibi üstümdekileri değişmeye gittim. Eşofmanımı giyip televizyonu açtım. Genelde mutfakta bir şey yaparken unuturum korkusuyla başından hiç ayrılamam. Patatesin başına geçtim.Yapışmasın diye ara ara karıştırıyordum. Tam o sırada kapının zili hızlı hızlı çaldı.
Bir kadın. Yanında 4-5 yaşlarında bir çocuk.
- Doktor bey bunun ateşi çıktı.
- Hımm.Peki. Ne zamandır ateşi var.
- Bir haftadır var doktor bey.
- Bir haftadır.?

- Gündüz işlerimiz vardı biraz. Pazara gittik. Anca işte doktor bey.
Çocuk olunca yapacak bir şey yok. Üstelik ateşi olduğu her halinden belli. Aceleyle üstümü değiştirdim. Çocuğun ateşi yüksekti. Böyle durumlarda şanslıysanız çocuğu muayene edersiniz. Çünkü çocuk hastalıktan dolayı halsiz yatıp uyumak istiyor ve siz gecenin bir saatinde boğazına abeslangı sokup tonsillerine bakmaya , kulağını muayene etmeye çalışıyorsunuz. Üstelik ateşini düşürmek için iğne yapacaksınız ve artık bu akşam bir daha çocuk size kendisini muayene ettirmeyecektir.

Çocuğun ateşinin düştüğüne emin olmadan eve gönderemezsiniz. Neyseki bir saatlik beklemeden sonra çocuğun ateşi düştü. Akşam kullanması gereken ilaçları reçete ettikten sonra sağlık ocağından ayrıldık.
Eve geldiğimde saat 21.00 civarındaydı. Açlıktan ayakta duracak halim yoktu. Mutfağa gittim. Allahtan evden çıkarken ocağın altını kapatmayı unutmamıştım. Patatesler tavadaki yağı çekmişlerdi. Sünger gibi olmuşlardı. Bir tanesin ağzıma attım. Çiğ. Hem de hiç pişmemişti. Ekmeğin arasına biraz peynir birazda domates. İşte bu akşamki yemeğim buydu.
Uydunun kumandası elimde rastgele basıyorum. Öyle yorgundum ki televizyon seyretmeyi bırak yatağa gidecek halim yoktu. Zırrrrrrrrrrrrrrrr. Bu seferki telefondu.
- Alo
-Doktor bey. Ben polis memuru Mehmet.
-Hayırdır.
-Yok bir şey doktorum. İki adam içki içerken kavga etmişler. Birinin elinde yaralanmış. Diğerinde darp var.

- Ne zaman geliyorsunuz.
-İşlemlerini yapıyoruz. Yarım saat içinde sağlık ocağında oluruz. Geçerken sizi alalım mı doktorum?
- Gerek yok ben giderim.
O zamanlarda arabam henüz yoktu. Tekrar giysilerimi değiştirdim. Dansöz gibi bir soyun bir giyin. Yürüyerek sağlık ocağına gittim. Bu arada da biraz ayıldım yoksa uyuyup kalacaktım beklerken.
Böyle durumlarda şahıslar için adli rapor yazma zorunluluğu var. Adli rapor yazmak çok zahmetli bir iştir. Çünkü hem muayene sırasında hem de yazı esnasında hiç bir şeyi atlamamanız gerekmektedir.
Yarım saat içinde kavga eden hastalar geldi. Birinin parmağında çok ciddi olmayan bir kesi vardı ama dikiş atılması gerekti. Alkol muayeneleri , dikişti derken bir saat geçti. Tekrar eve geldiğimde saat 23.00 civarıydı. Artık uyumalıydım. Çünkü yarın 08.30'da koşuşturma yeniden başlayacaktı. Pijamalarımı giydim ve hemen yatağa girdim. Yorgun olduğunda insan daha zor uyuyor. Ama ben kesin uyurum diye geçirdim içimden. Ancak zırrrrrrrrrrrrrrrr.
Bu seferki Jandarma Karakol Nöbetçi Astsubayı.
-Alo
-Doktor bey. Ben Mesut Başçavuş.
-Hayırdır.
-Valla çok hayır değil doktorum.
-Ne oldu?
- Yukarıdaki köyde bir kız kaçırma.Kızı kaçıranlarla aileler arasında kavga, darp. Ancak siz hemen hastaneye geçin bir de bıçakla yaralama varmış. Muhtar arabasıyla getiriyormuş. Biz de köydekileri alıp, karakola getireceğiz sonra onları da getiririz.
"Eyvah" diyebildim içimden. Kız kaçırmanın ne demek olduğunu bir çok kez tecrübe etmiştim. Üstelik bunda yaralama da var.
Gecenin bu saatinde yürüyemezdim. Beni almalarını isteyip,üstümü giydim ve jandarmanın gelmesini bekledim. Keşke biraz uyusaymışım yarım saat sonra geldi jandarma.
Sağlık ocağına gittiğimizde henüz kimse yoktu. 5 dakika sonra süratle bir araba sağlık ocağının bahçesine daldı. Sürekli korna basıyordu. Anlaşılan arabadaki gerçekten çok acildi. Keşke hemşirelerden birini de çağırsaydım diye geçirdim içimden. Askerlerin de yardımıyla içeri aldık hastayı. Hasta bir kadındı ve kafasından yaralanmıştı. Muhtarın bu telaş içerisinde anlattığına göre başına taşla vurulmuştu. Bıçaklanan hastayı sorduğumda muhtar benim haberim yok dedi. Büyük ihtimalle bıçaklandı denilen hasta buydu. Başını muayene ettiğimde orta büyüklükte bir kesi vardı. Hastanın genel muayenesinde bir sorun yoktu. Genelde baş ve yüz kesilerinde, kesi çok küçükte olsa büyük kanamalar oluyor ve hastada paniğe yol açıyor. Hastanın yarım saat içinde başını diktim. Korkusu ve paniği geçen hasta, sinirinden yerinde duramıyordu. Hemen köye geri dönüp kafasına taşla vuran kadını dövmek istiyordu. Ama o kadını jandarma çoktan yakalamış karakola bile götürmüştü. Olay karşılıklı bir kavga olduğu ve şikayetçi oldukları için darp olan hepsine adli rapor tutulması gerekiyordu. Üstelik bu ailelerin sağlık ocağında bir araya da gelmemesi gerekiyordu çünkü yeni bir kavgada burda çıkabilirdi. Yani bunlar gidecek sonra da diğerlerinin gelmesini bekleyecektim. Hastanın adli raporunu tuttuktan sonra jandarmayı aradım. Jandarma yarım saat içinde diğer şahısları da getiriyoruz dedi. Bu süre içerisinde eve gitmemin anlamı yoktu. Sağlık ocağında beklemeye karar verdim. Gecenin bu saatinde sağlık ocağı iyicene soğuk olurdu. Böyle zamanlarda hastalar için kullandığımız battaniyelere sarılır otururdum. Acaba biraz uyusam mı diye düşündüm ama kalkınca daha kötü olurum diye uyumaktan vazgeçtim.
Saat 02.30 'da Jandarma geldi. Yanında sekiz kişi vardı. Jandarma yeni bir olay çıkmasın diye hepsini bu gece nezarethanede bekletecekti. O yüzden hepsine adli rapor yazma zorunluluğu vardı. Saat 04.00'de işim bitti.
Yeniden evdeydim. Hemen pijamamı giyip yatağa attım kendimi. Artık uyumak istiyordum. Sağlık ocağında bayağı üşümüşüm yatak sıcacık gelmişti bana. Başım yastığa ulaşmadan havadayken uyumuştum. Saat 05.30 civarı kapının tıklamasıyla uyandım. Emin olmak için başımı yastıktan kaldırıp , tekrar dinledim. Evet biri kapıya vuruyordu. Ancak bu saatte genelde ya kapı yumruklanır ya da zil sonuna kadar basılırdı.Çok yavaş bir tıklamaydı ve hayret ben bu sese uyanmıştım.
Yaşlı bir adam. Soluk soluğaydı. Zorlukla nefes alıyordu. Astım krizi.
-Oğlum nefes alamıyorum.
-Tamam amca. Giyineyim hemen geliyorum.
-Ben sizi bekliyorum.
-Tamam. Geç içerde bekle amca.
Yaşlı adam yürüyerek gelmişti sağlık ocağına. Hava soğuktu ve tekrar yürüyerek sağlık ocağına gitmek mümkün değildi onun için. Bu soğukta dahada tıkanacaktı. Zaten o kadar zor nefes alıyordu ki çıkardığı hırıltı metrelerce öteden duyalabilirdi. Ne yapacaktım bilmiyordum. Ambulans şöförünü çağırsam gelmesi saatler sürerdi. Gecenin bu saatinde kimseyi de uyandıramazdım. Aklıma jandarmayı aramak geldi.
- Alo.
- Buyrun doktor bey.
- Ya benim çok acil bir hastam var gelip beni alabilir misiniz?
- Tabii hemen geliyoruz.
Böyle durumlarda jandarma yada polis çok yardımcı oluyorlardı.
Kısa bir süre içinde jandarma geldi. Amcayı sağlık ocağına götürmek zor olacaktı. Zaten orası da şimdi çok soğuktu.
- Amca sen burda bekle ben hemen geliyorum.
- Nereye doktor bey.
- Sağlık ocağından ilaçları alıp hemen gelicem sen bekle burda..
- Zahmet olucak oğlum bende geleyim.
- Yok amca sen bekle..
Jandarmanın arabasıyla sağlık ocağına gittik. Askerlerin yardımıyla oksijen tüpünü, ilaçları, serumları,askıyı vb.. herşeyi arabaya yükledik. Eve geldiğimizde amcanın durumu dahada kötüleşmişti. Hiç vakit kaybetmeden gerekenleri yapmaya başladım. İlk olarak amcayı salondaki çekyata yatırdım. Oksijeni ve serumu taktım...İlaçlarını yaptım. Yarım saat içinde amca biraz rahatlamıştı. Ancak daha fazla rahatlaması için ilaçların ve oksijenin devam etmesi gerekiyordu. Amcanın yanındaki koltuğa oturup, bacaklarımı uzattım. Artık ayakta duracak halim yoktu.
Yine zrrrrrrrrr....
- Alo
- Doktor bey orda mısınız?
(İçimden yok canım burda değilim , telefondaki de uzaylı demek geçti)
- Kaçakları yakaladık. Oradaysanız muayeneye getireceğiz diyordu telefondaki nöbetçi jandarma komutanı..
Evden çıkmadan önce bey amcayı son kez kontrol ettim. Serumunu biraz kısıp, oksijenini azalttım. Zaten kendisi iyice rahatlamış hatta uykuya bile dalmıştı.
Bir hemşireyi çağırdım muayene sırasında yanımda olması için. Yine adli rapor yazmam gerekiyordu.
Herşey bittiğinde saat 07.00'ydi. Artık uyumanın bir önemi yoktu. Zaten saat 08.30'da sağlık ocağında olmam gerekiyordu. Birden aklıma evdeki amca geldi. Jandarmadan beni acilen eve bırakmasını istedim.
Eve geldiğimde kapı ardına kadar açıktı. Ayakkabılarımla içeriye girdim. Amca yoktu. Oksijen tüpü kapalıydı ve mayi seti askıdan sarkıyordu. Odalara baktım kimse yoktu. Tekrar salona döndüm. Çekyatın üzerinde bir baston şemsiye vardı...














23 Kasım 2008 Pazar

Öğretmenler Gününüz Kutlu Olsun.




Sevgili kayınvalidemin.



Blog arkadaşlarımdan öğretmen olduklarını bildiğim.



Dreamland. http://ozili.blogspot.com/

Perili Köşk http://perilikosk.blogspot.com/



ve tüm öğretmenlerin öğretmenler gününü kutluyorum..






22 Kasım 2008 Cumartesi

Cluedo

Bugün Cluedo oynadık.

Güzel bir oyun.

Bir oyun masası,zar,karakter kartı,süpheli,oda,silah ve entrika kartlarından oynanıyor.

Oyunun başında herkes bir karakter kağıdı seçiyor.

Bir oda, bir silah ve bir şüpheli; bir zarf içine kimse görmeden seçilip kapatılıyor.

Diğer kartlar eşit olarak dağıtılıyor.


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting

Bu üç kart kimseye gösterilmeden bu zarfın içine konuluyor.
Amaç burdaki şüpheli,yer ve silah'ı bulmak.

Photobucket - Video and Image Hosting
Her oyuncuya bu işaretleme kağıtları da dağıtılıyor.

Photobucket - Video and Image Hosting

Photobucket - Video and Image Hosting



En büyük zar atan oyuncu oyuna başlıyor ve karelerde attığı zar toplamı kadar ilerliyor.
Odalardan birine geldiğinde sorgu yapıyor.
Sorgu'da bulunduğu oda ile ilgili sorfulama yapıyor.
Örneğin oyuncu yemek odasına gelmişse;
Plum ( Şüphel Kartı ) , Yemek Odası , Tabanca
Sorgulama soldaki oyuncuya yapılıyor. Eğer soldaki oyuncuya dağıtılmış olan kartlarda bunlardan biri varsa , o kartı göstererek bu iddiayı çürütüyor.
Bu kart sadece sorgulayan oyuncuya gösteriliyor.
Sorguyu yapan kişi elindeki kağıttan bu gösterilen kerttaki bilgiyi kendi takip kağıdında işaretleyerek cinayeti çözmeye çalışıyor.
Tabii daha bir çok oyun kuralı daha var ama ben en basit olarak anlatmaya çalıştım.

Photobucket - Video and Image Hosting




Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting


Ankara Parçalı Güneşli

Bu sabah evden Ankara parçalı güneşli görünüyor.

Photobucket

19 Kasım 2008 Çarşamba

Evden İşe Gidiş.

Araba tamirde olunca doğal olarak evden işe gitme sorunu baş gösterdi.

Sağolsun Can ; her sabah Bahçeli'deki evinden gelip beni alıyor sonra Bahçeli'deki iş yerimize geri gidiyoruz. Bu arada akşam eve bırakıp sonra tekrar geriye evine gidiyor.




Helal olsun valla....Kendisine çok teşekkür ediyorum...

17 Kasım 2008 Pazartesi

Cinnah Yolunu Alında......

Yol yaptık diye ortalıkta dolaşmayın.

Yapmasanız daha iyi. Hiç değilse toprakta gideriz ama gideriz yani...

Yarım saat önce Cinnah'tan çıkıyorum. Önümde bir araba.

Önümdeki araba Cinnahtaki yeni yapılan- yaptıklarını sandıkları- yoldaki logar kapağının üstünden
geçti. Logar kapağı takla ata ata yukarı fırladı. Yere düştü ve benim arabamın altında girdi.

Bir gürültü geldi alttan.

Herhalde birşey olmadı diye devam ettim.

Ev zaten Cinnah'a çok yakın.

Arabayı evin önüne park ettim ve inince ne göreyim.

Arbanın altından şelale akıyor.

Bir şeyler delindi.
Bakalım yarın anlarız ne olduğunu.

Bu Cinnah yolunu yapan...Anladın sen onu..

15 Kasım 2008 Cumartesi

Yaşlı Mandolinim.



Bugün sizleri benden daha yaşlı bir arkadaşımla tanıştıracağım.
Mandolinim.

Demli Hayat'ın Mandolini

El yapımı

Tarihin derinliklerinden gelen.


İlkokula gidiyordum. Babam beni mandolin kursuna göndermişti.
O zamanlar bir akrabamızın göndermiş olduğu bu mandolin ilk çalgı aletim olmuştu.

Sırtındaki deformitelere bakmayın, onların hiç biri bana ait değil
Çünkü ben ona çok iyi baktım.

Demli Hayat


Demli Hayat



Siyah bezden bir kılıfı vardı. O kılıfı nerde kaybettiğimi hatırlamıyorum.
Aylarca bu mandolini küçük sırtıma taşıyarak kursa gitmiştim.
Orta okul ve lise hayatım boyunca hep bu mandolini çaldım.
Hiç yanımdan ayrılmadı.


Demli Hayat


Demli Hayat

İçinde bir etiket var.

Üzerinde Adil İmer yazıyor. Yapan kişinin adı.

Çalgı Aletleri İmalat ve Ticarethanesi

Demli Hayat


Anafartalar Caddesi. Lale Sineması Civarı 557-İZMİR
O zamanda telefon olmadığı için birde telgraf yazılmış.

Demli Hayat


Demli Hayat

Telleri tam 30 yıllık.

İlk kursa başladığımda değiştirmişlerdi

Yıllar önce akor yaparken mi tellerini koparmıştım. (25 yıl önce)

O günden beri taktırmadım mi tellerini.

Zaten telleri akor da tutmuyor artık.

Demli Hayat


Demli Hayat



Penası da benim ilk penam. O yıllarda birkaç penam daha vardı.
Ancak bu penadan başka hiç bir penayla çalmadım bu mandolini.
Tam 30 yıldır birlikteler.


Demli Hayat


Evimizn aynı zamanda dekorudur da...


Demli Hayat

Bir zamanlar küçük ellerimle tutardım onu..

Demli Hayat

Demli Hayat

Mandolinim.


Birde onu dinleyelim



9 Kasım 2008 Pazar

Sevgi ve Saygıyla Anıyoruz.!




"Benim nacizane vücudum elbet bir gün toprak olacaktır.

Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır."



Seni sevgi ve saygıyla anıyoruz.!

5 Kasım 2008 Çarşamba

Değişen Header İster misiniz.





EN ÖNCE mutlaka şablonunuzun yedeğini alın. Hatta ben böyle bir riske bile girmiyorum. Bir deneme blogum var. Şablonumu ve yazıları oraya kopyalıyorum. Ziyaretçiye de yasaklıyorum. Her türlü denememi orda yapıyorum. Şablonumu oraya kopyaladığım için düzeltme başarılı ise şablonu ordan kendi siteme kopyalıyorum. En güzeli bu bence.





Aşağıdaki kodları kopyalayın.













Ayarlar html sekmesini tıklayın.



css kodlarının en sonlarında







yukarıdaki head kapanışını bulun.



Ve hemen altına bu kodları yapıştırın.



İşlem tamam. Ancak küçük düzeltmeler yapacağız.



1. Söz konusu koddaki jpg'leri kendi jpg'lerinizle değiştirin.

2. Ben de 5 adet banner var. Siz bunun sayısını arttırabilirsiniz. Eğer header sayısını azaltcak ya da arttıracaksanız Mathrandom değerini değiştirmeniz gerekecek. Eğer 10 banner eklediyseniz mathrandom değerini 9 yapın.

3. Header wrapper değerinizi banner ölçülerinizle aynı olarak ayarlamanız gerekecektir.



Örnek; Şablonunuzdaki böyle bir kodu bulun.



#header-wrapper {

width:660px;

margin:0 auto10px;

border:1px solid $bordercolor; }



width ---> Banner(header)'ınızın genişliğini gösterir. İyi bir görüntü için hazırladığınız bannerlarda bu genişlikte olmalıdırlar.



Bu kodların arasına bir de; height ekleyelim. Buda banner'ınızın yüksekliğini gösterir.



#header-wrapper {

width:660px;

height:200px;

margin:0 auto 10px;

border:1px solid $bordercolor; }





Sorun çıkarsa yardıma hazırım.







...


4 Kasım 2008 Salı

10 Kasım -- Tek Blog Tek Mesaj --

10 Kasım'da Tek Blog Tek Mesaj...


Diyorum ki.
10 Kasım'da tüm bloglarımızı tek bir blog haline getirelim mi?
Hepimiz aynı mesajı yayınlayalım.













İşte mesaj;







"Benim nacizane vücudum elbet bir gün toprak olacaktır.
Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır."

Seni sevgi ve saygıyla anıyoruz.!
.

1 Kasım 2008 Cumartesi

Kuzusu ve Ben

......................................
.....................................
........................................
...........................................
.............................................
.......................................
.............................................
.............................................
..............................................
....................................................
..................................................
........................................................
................

Mail'den Blogger'a , Çoklu Yazar, Aynı Gönderi İki Farklı Blogta Aynı Anda

MAİL ADRESİNİZDEN BLOGGER'DA GÖNDERİ YAYINLAMA
GÖNDERİLERİNİZİ MAİLLERE GÖNDERME
AYNI ANDA İKİ FARKLI BLOGDA AYNI GÖNDERİYİ YAYINLAMA

KESİNLİKLE ALINTI DEĞİLDİR.


Maskeli Hayat





1. Öncelikle kumanda panelimize giriş yapıyoruz.

2. Ayarlar sekmesine tıklıyoruz.

3. E-posta'ya tıklıyoruz.

4. BlogGönder Adresi kısmına yazıdğımız gönderilerin, gönderileceği mailleri yazıyoruz. Bu sayede yazımızı, blogumaza girmeyen inatçı arkadaşlara zorla okutuyoruz. Yazımızın bir yedeğini mail adresimize kayıt etmiş oluyoruz. Vb.. bir çok amaç için buraya mail girebiliriz.

5. Mail To Blog Adresi bu kısımdaki boş yerde, maillimizdeki yazdığımız-gönderilmiş bir yazıyı yada resmi göndermek için gerekli olan adresi tamamlıyoruz. Niye böyle birşey var. Çünkü burda bir yetkilendirme söz konusu değil. Bildiğiniz gibi sitemize Kumanda Panelimizden birden fazla yazar atayabiliyoruz ve onlar bizim verdiğimiz izinle blogumuzda ikinci,üçüncü....yazarlar olabiliyorlar. Burada buraya yazdığınız kelimeyi bilen herkes mail adresinin tamamını bildiği için bizim iznimiz olmadan bile blogumuzda gönderi yayınlayabilirler. O yüzden oraya yazdığınız tamamlayıcı mail kelimesini kimseye vermemeniz iyi olur.

Şimdi mail adresinize girerek bir deneme yapabilirsiniz.

Evet şimdi bu özelliği çok güzel bir şekilde geliştirelim.

Örnek:

maskelihayat.maskelihayat@blogger.com ---> Benim mail to blog adresim
deneme.deneme@blogger.com ----> deneme'nin mail to blog adresi.
mail adresimize giriyoruz. İki kişiye mail gönderirir gibi bu mail adresleriniz yazıyoruz.
Gönderimizi aynı anda 2 blog 'da yayınlıyoruz.

Şifre yok. Yetkilendirme yok.

Dikkat : Alıntı değildir. Herhangi bir yerde okunmamış, kopyalanmamış ve çalınmamıştır. Ancak internet hırsızlarına duyurulur. Kopyalayabilirsiniz. Çalabilirsiniz.Kaynak göstermeniz dileğiyle. Bilgi paylaşıldıkça büyür.
мαѕќєℓί ђαγαт
...

Network