Yaklaşık 1 aydır 7.caddeye yakın bir yerde görev yapıyorum. Can'la birlikteyiz. Öğlen yemeklerini hobby cafe'de, sim kumpir'de vb.. yiyiyoruz. Bugün de Mado'daydık.Öğrenciliğimden bilirim bu caddeyi. Az yürümedik kaldırımlarında.
İlk evlendiğimizde Anıttepe'de Ata sokakta oturuyorduk. Gamze akşamları 7.caddeye yürüyerek gider, çoğu zaman beni de yanında sürüklerdi. Bit Pazarı ve karşısındaki tokacının önünde az beklemedim. Hele yaz akşamları yürümek bile zor olurdu. Sim'den dondurma alırdık. Bir aşağı bir yukarı yürürdük. Vitrinleri ezberlerdik.
Daha sonra bu caddeye Ankara'daki meşhur isim değiştirme operasyonlarından sonra Aşkabat Caddesi adı verildi. Herkesin bildiği 7.Cadde, hiç kimsenin bilmediği ve öğrenmediği Aşkabat caddesi oluverdi. 7.caddenin kendisine "Hey 7.Cadde diye bağırsanız." dönüp bakmaz..Çünkü bilmez bu adını..Sakın ha Ankara'ya geldiğinizde Aşkabat caddesini aramayın, sadece tabela bilgisidir, kimse yol göstermez size ona göre...
Tabii adı gibi talihi de değişti bu caddenin.
Şimdilerde çok popüler değil Gamze için. Belki Anıttepe'den taşındığımızdandır. Belki de Gamze'yi çeken giyim mağazalarının artık dönerci ve pideciye dönüşmesindendir.
Gençliğimizin 7.Caddesi. Hareketli..Neşeli..Herkesin en az 5 tur attığı....Gençlerin birbirini keşfetmeye gittiği..Piyasa yaptığı...Yeni arabalarını alanların gösterişe geldiği....Dondurma yediği...Dinlenip soluklandığı...Yüzlerin birbirini ezberlediği...
Son bir aydır 7.Caddedeyim dedim ya...Kendimi aynı Sakarya Caddesi'nde gibi hissediyorum. Dönerciler,pideciler,kumpirciler,pastaneler. ...
Hey gidi 7.Cadde..Sende yenik düştün bu olanlara..
10 Yorum:
Hala benim için ayıla bayıla dondurmasını sevdiğim tek yerdir Sim..ben hiç sevemedim o hazır donurmaları zaten dondurmada değiller ya neyse..
Ankara'da yaşayanlar için 7 caddenin önemi büyüktür çok haklısın arka sokaklarında sigara dumanı içinde uzun saatler boyu okeyler partileri ve işlemeyen trafiğine rağmen hala vaz geçilmez yerlerden biri..
Herşey zamanla,nasıl da değişiyor.
Ne 7.caddeler tükendi gitti.
Neyse ki anılarda değişmiyor:)
Gerçekten de bu ülkenin sokak isimlerinin hikayeleri çok komik. Yönetimler kemikleşmiş, herkes tarafından bilinen sokak isimlerini değiştirmekten neden bu kadar keyif alıyorlar anlamıyorum hiç. İnsanların alışkanlıklarını ellerinden almaya bayılıyorlar...
bir İzmir'li olarak Ankara'yı hiç bilmeyen ben eşimin ailesinin 5.cad
de de oturması sebebi ile yıllardır 7.cad ile yakın dostluğum bulunmaktadır.
Ankara'ya her gidişimde günde iki ya da üç kez çıktığım ,oxxo için ölüp bittiğim :)bit pazarı karıştırmadan duramadığım,tatlı krizlerimin molası bulka ,ara sokaklarda küçük dükkanlar,ben seviyorum 7.caddeyi...
ne güzel bi işyeri muhiti :) benim okulum da beşevlerdeydi... her sıkıldıgımızda, ders aralarında 7. caddede bulurduk kendimizi...
biliyor musunuz şimdi de Tunalı' da çalıştığımdan, o cıvıl cıvıl o kalabalık o vitrinler... hepsi çok hoşuma gider
siz de oraya alışınca benim gibi, ya buralardan gitsem benim halim ne olur falan demeye başlayabilirsiniz :)
7. caddenin anlamı benim için de çok özeldir ama biraz farklıdır. Hiç o son yıllardaki popülerliği kalabalıklığı ilgimi çekemedi hatta zorunlu olmadıkça gitmedim ve son zamanlarda pideci kebapçı cenneti olduğunun da farkında değilim ama çocukluğumun 7. caddesini özlüyorum, o sakinliğini zarif hanımefendilerini, beyefendilerini... halam cadde üzerinde Bahçelievlere adını veren ama şimdilerde pek kalmayan bahçe içindeki iki katlı evlerden birinde otururdu ve çok büyük zevkti, halama gitmek ve caddeden geçenleri seyretmek :)
7. cadde her dönem sadece 7. cadde, başka hiçbir isim yakışmıyor ona :)
Ben hic Ankara`yi gormedim utandim simdi :(
Ben 1995'ten beri donmedim Ankara'ya.. Simdi gelsem tanidigim bir Kugulu Park kalmistir, oyle diyor arkadaslarim..
7.caddede gençliğim geçti. çok ta yaşlı değilim gerçi ama:) Lisede okurken, o caddeden geçerdik.Bunca civ civli değildi o zaman.Sonra büyüdük, petrol ofisinin onunde buluştuk arkadaşlarımızla..Baba biz 7.caddeyi turlayıp, geleceğiz dediğim çok olmuştur..Şimdilerde uzakta oturuyorum ama bazen iniyorum.Çok kalabalık ve kişiliksiz geliyor bana..Yine de sevemeden edemiyorum anılarımın olduğu o caddeyi...
Yazıyı okurken Ankaramı ne çok özlediğimi farkettim. Okul biteli 3 yıl oldu. Ev-yurt Emekteydi. Çoğu zamanımız 7. caddede geçerdi. Sim'in dondurması, Otantik'in kumpiri, Bit Pazarı'nın karşısındaki tokacı, Pizza Pizza, Mado.. Köşedeki çiçekçi, bir de kışın kestaneci olurdu ama Kızılay'dakinin 2 katı fiyatına satardı. Evet evet ben çok özledim orayı. Bir de simit sarayı gibi bir yer vardı. Pazar günleri kahvaltı ederdik....
Yorum Gönder